Laatst stond ik vier broers en zussen bij die uit de erfenis van vader en moeder met elkaar eigenaar waren van diverse percelen landbouwgrond. In totaal ging het om ruim zestien hectare. Al jaren verzorgde de ene broer de verpachting, maar door privé beslommeringen was het er al enkele jaren niet meer van gekomen om iets op papier te zetten met de pachter.

Twee broers kwamen bij mij of ik aan kon geven wat een passende pachtsom zou zijn voor komend jaar. Al pratende merkte ik dat er wel wat kennis aanwezig was bij de ene broer, maar dat hij zich bijvoorbeeld niet realiseerde dat als hij de pachtovereenkomst niet schriftelijk was aangegaan en ook niet had laten registreren bij de grondkamer, dat er dan sprake kan zijn van vaste pacht. In dat geval kan de pachter die al jarenlang gebruik maakt van de grond vastlegging vragen bij de Grondkamer en is je grond per direct zo’n 40% in waarde gedaald, de waarde in verpachte staat. Als je het op die manier bekijkt kan het dus altijd uit om het pachtbeheer uit te besteden. Even een snel rekensommetje: 16 ha x 50.000 is 800.000 euro, een waardedaling van 40% betekent in dit geval dus 320.000 euro, ofwel een belang van 80.000 euro per persoon!

Gelukkig zijn de meeste pachters van goede zin en als een pachter toch om vastlegging verzoekt terwijl dit niet de insteek was van het gebruik, krijgt hij dit ook niet zonder meer toegekend gelukkig. Daarnaast is de kans erg groot dat zo’n pachter van niemand in de buurt nog ooit een stukje grond in gebruik kan krijgen. Maar de belangen zijn te groot om zo’n risico te lopen.

Deze familie schrok hier dan ook behoorlijk van en dus hebben we onder een minimale pachtprijsverhoging een nieuwe overeenkomst aangeboden aan de pachter, deze ingestuurd naar de Grondkamer, hiervan goedkeuring gekregen en is de waarde van de grond weer veilig gesteld.

Nu alles weer goed geregeld is, kan ook verder gewerkt worden aan het verdelen van deze onverdeelde boedel. Dan is elk van de broers en zussen eigenaar van ca. 4 hectare en vrij om ermee te doen en laten wat ze willen. 

December 2016